Görünüşe önem verir:
- Anne bunu çıkarır mısın boynundan?
- Boynum ağrıyor ama bebeğim, çıkaramam.
- Anne lütfen çıkar! Hiç yakışmıyor!!!
Önerilere açıktır:
- Tatlım, benim kuaföre gitmem gerekiyor, sen de benimle gelmek ister misin?
- Tabi ki gelirim annecim, neden olmasın?
Kendini bilir:
- Tibetçim, bu akşam düğüne gideceğiz. Sen de gelmek istiyor musun?
- Koltuk var mı orada? Rahat oturabilecek miyim?
- Bilmiyoruz canım, sandalye de olabilir. Ama uyaralım, gelin ve damat çıkarken ışıkları kapatabilirler, belki havai fişek patlatabilirler, ayrıca yüksek sesle müzik çalacaklar.
- Yok yok, ben gelmiim. Biliyorsun öyle şeylerden hiç hoşlanmıyorum!
(Bilmeyenlere not; Tibet aniden ışıkların karartılmasına, fazla yüksek sese ve havai fişek gibi patlayan şeylere tepkilidir, korkar. Sırf bu yüzden henüz sinemaya gidemedik!)
Hızlıdır:
- Oğlummmm, yavaş koşsanaaaa! Çarpacaksın bir yere!!!
- Anne ışık hızında koşuyorum, nasıl yavaşlayabilirim ki?!
Her şeyden haberi vardır:
1
- Bu ne anne?
- Bu ayakkabıların altında tekerlekleri var canım. Bunları giyip, kayabiliyorsun.
- Yani bunlar Paten, öyle mi?
- ???!!!!
2
- Baba ne yapıyorsun?
- Yapıyorum işte oğlum bir şeyler.
- Kuşlara suluk mu yapıyorsun?
- ?! Nereden anladın?
- Anlarım ben!
Şüphecidir:
- Tibet kumbaran nerede?
- Niye sordun anne, ne yapacaksın kumbaramı?
- Her zamanki yerinde değil çünkü, ondan sordum canım.
- Olmasa ne olur ki? Yoksa kumbaramı mı alacaksın?
- Niye alayım oğlum kumbaranı, merak ettim yerinde görmeyince nerede diye?
- Ben yerini değiştirdim anne, merak edecek bişii yok!!!
- ???!!!!
Mütevazidir:
- Anne, bak puan aldımmm!
- Aferin oğlum
- Kaç puan almışım?
- 100 puan almışsın.
- Of yaaa! Çok akıllıyım çoookk!!!
- ???!!!
