Nasıl oldu bilmiyorum? Arabalı yataklara kafayı takmış durumda.
Yatıyor arabalı yatak, kalkıyor arabalı yatak.
Sohbetlerimiz artık arabalı yatakla ilgili sadece.
Dün kulağımıza gelip gidip arabalı yatak deyip, kahkalar attı.
Annem; “Arabalı yataklar çok pahalı, biraz ucuzlasın yaşgününe alacağız.” demiş.
Güzel demiş demesine de... nasıl ucuzlar bilemiyorum.
Fiyatı sordum Çilek’e, dudağım uçuklayacaktı az kalsın! Çilektekinin fiyatına başka mağazalarda takım olarak satıyorlar ama ne yazık ki beyefendinin beğendiği yatak Çilek’ten. Siyah!
Geçen gün AVM’lerden birinde gördü mağazayı, koşturdu içeri. Kırmızısı, siyahı... dolanıp duruyor. Satış elemanı da peşimizde haliyle. Dönüp durduktan sonra geldi siyah arabanın başına “Bunun ışıkları yanmıyor mu, ses çıkartmıyor mu?” diye sordu kıza. “Işıkları da yanıyor, sesi de çıkıyor.” dedi kız.
Bir süre durdu öyle yatağın başında, döndü bana “Anne madem ışıkları yanıyor, sesi de çıkıyor, neden açmıyorlar öyleyse? Hiç anlamıyorum!” Kızcağız arkada koptu, yerden toplayacaktım az kalsın! Dayanamadı gitti yatağın anahtarını verdi bizimkine, açtı açtı kapadı yatağın sesini ışığını beyefendi. Bir de sahiplendi, gelen gideni yaklaştırmıyor yanına ama tanıtımını süper yapıyor! Anlatıyor da anlatıyor, yok ışığıymış, yok sesiymiş, yok rengiymiş. Yukarıda kırmızısı da varmış ama bu onunmuş, onlar isterlerse onu alabilirlermiş. Biraz daha kalsaydık mağazanın yeni elemanı olacaktı neredeyse, o kadar benimsedi herkes kendisini.
Yatağı aldığımız zaman onunla birlikte yatağa sığıp sığmayacağımın hesaplarını yapmaya başladı. Sığmazsam o uyuyana kadar elini tutarmışım artık!
Yatağı eve amcalar getirecekmiş, kuracaklarmış, çok güzel olacakmış.
Kumbarasını bu sayede doldurdu. Şimdi onu kağıt paraya döndürüp, tekrar dolduracakmış.
O kadar kafayı bozmuş durumda yani.
Bilmem ki yaşgününe kadar bu sevdası geçer mi?
Yarın 23 Nisan
Çocuklarımızın geleceğiyle oynanan bu tuhaf eğitim ve yönetim sistemini gördükçe, Atamızdan yadigar bu günlerin önemi gittikçe daha da artıyor benim gözümde.
..........
Tüm çocuklarımızın ve gönlü hala çocuk kalmışların gününü kutluyorum.
Anne Sözü’nde 23 Nisan yarışmamız tamamlandı.
Bugünkü aklımla çocuk olsaydım cümlemizi tamamlayanlar blogta isimsiz olarak yayınlandı.
Oylarınızı bekliyoruz. Birinciye çok güzel hediyelerimiz var :)
Kendinize oy vermeyin sakın, yakalarız heee! :)))
Bu hafta sonu oğluyla birlikte salıncakta sallanıp, kaydıraktan kayan birini görürseniz, ben olma ihtimalimi göz önünde bulundurun. Hele ki saçlar kızılsa, kesin benimdir!
İyi hafta sonları hepinize :)